Nen good’n Siepel nemt de tied veur ‘t noabluss’n!

35e Hoogheid Gerard Lammerink 2008
Adjudanten Frank Baasdam & Erik Lammerink

De opkomst van Prins Gerard V was wel heel speciaal. De Hoogheid en zijn Adjudanten Erik en Frank zaten in een brandweerauto die met loeiende sirenes en felle zwaaiende lampen bij Hotel Vos stopte.

Het was een complete verrassing. Gerard Lammerink, die toch niets met het carnaval had, als Prins. In zijn proclamatie had de Hoogheid laten aankondigen dat hij het ”Vinkenbuske” dat het uitzicht vanaf de Kuiperberg belemmerde, zou gaan kappen. Na toestemming van de eigenaar ging Hoogheid Gerard V samen met burgemeester Verbeeten aan de slag. Een eerste aanzet met de motorzaag werd gedaan maar ze hadden al gelijk de mensen van Natuur en Milieu in hun nek. Ze verzochten vriendelijk doch ook zeer dringend om niet verder te gaan met kappen omdat daar zeldzame planten zouden staan…

In het regeerjaar van Prins Gerard V had burgemeester Verbeeten aangekondigd dat hij benoemd was als burgemeester in Sint Antonis. Bij de sleuteloverdracht op het kerkplein kwam er een prachtige antieke auto aanrijden van Bennie Heisterkamp. Daarin zat de Carnavalshoogheid van Sint Antonis. Het was een geweldige verrassing. De grootste zorg van elke Carnavalsprins is dat hij zijn stem verliest. Dat gebeurde deze Hoogheid bijna ook. Het advies dat de Prins kreeg zou zeker helpen maar het was wel een paardenmiddel. Dokter Bert Buddingh gebeld en gevraagd of hij dat paardenmiddel ook had. Hij zou het gelijk brengen. Maar het duurde en duurde, er werd weer gebeld… ”Waar blijf je nou met je paardenmiddel… Ik ben onderweg, ben er bijna.” En inderdaad, even later was de dokter er. Hij verborg iets achter zijn rug. Voor de ongeduldige Hoogheid kwam de aap uit de mouw. ”Dit is je paardenmiddel” zei Buddingh. Wat hij achter zijn rug verborgen had was een castreertang om paarden mee te castreren. Hilariteit natuurlijk al om, maar onze Hoogheid was daar niet veel mee geholpen.

De rest van het carnaval heeft hij zijn stem op een verstandige manier gebruikt en na het bokverbranden was hij toch blij dat hij dat paardenmiddel niet gebruikt had.

Heb je ideeën of foto’s om de historie van de Othmarridders aan te vullen? Dan horen we graag van je!
Menu